Σχολικός Εκφοβισμός (Bullying): Πρόληψη, αντιμετώπιση και αναφορά μέσω του stop-bullying.gov.gr
Ο σχολικός εκφοβισμός, γνωστός και ως bullying, μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά την καθημερινότητα, την ψυχική ευεξία και τη σχέση ενός παιδιού με το σχολείο. Δεν περιορίζεται στη σωματική βία, αλλά μπορεί να εμφανιστεί μέσα από προσβολές, απειλές, κοινωνικό αποκλεισμό, διάδοση φημών ή επιθετική συμπεριφορά στο διαδίκτυο.
Η έγκαιρη αναγνώριση, η επικοινωνία με το παιδί και η συνεργασία με το σχολείο αποτελούν βασικά βήματα για την αντιμετώπιση ενός περιστατικού. Παράλληλα, μέσω της επίσημης πλατφόρμας stop-bullying.gov.gr, μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και γονείς ή κηδεμόνες μπορούν να υποβάλουν επώνυμη αναφορά περιστατικού ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού.
Τι είναι ο σχολικός εκφοβισμός;
Ο σχολικός εκφοβισμός είναι μια επιθετική ή ταπεινωτική συμπεριφορά που εκδηλώνεται στο σχολικό περιβάλλον ή συνδέεται με αυτό και μπορεί να προκαλέσει φόβο, ανασφάλεια, απομόνωση ή ψυχική πίεση στο παιδί που τη βιώνει.
Συνήθως, το bullying δεν αφορά μια απλή διαφωνία μεταξύ δύο μαθητών με αντίστοιχη δυνατότητα αντίδρασης. Χαρακτηρίζεται συχνά από επανάληψη, πρόθεση πρόκλησης βλάβης ή ταπείνωσης και κάποια μορφή ανισορροπίας δύναμης. Η υπεροχή μπορεί να είναι σωματική, κοινωνική, λεκτική, ηλικιακή ή να προκύπτει από τη θέση που έχει ένα παιδί μέσα στην ομάδα.
Ένας μεμονωμένος καβγάς ή μια διαφωνία δεν αποτελούν απαραίτητα σχολικό εκφοβισμό. Ωστόσο, ακόμη και ένα μεμονωμένο σοβαρό περιστατικό βίας, απειλής ή εξευτελισμού χρειάζεται άμεση προσοχή και δεν πρέπει να υποτιμάται.
Ποιες μορφές bullying υπάρχουν;
Ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να εμφανιστεί με διαφορετικούς τρόπους. Σε αρκετές περιπτώσεις, περισσότερες από μία μορφές συνυπάρχουν ή εξελίσσονται με την πάροδο του χρόνου.
Περιλαμβάνει χτυπήματα, σπρωξίματα, κλοτσιές, παρεμπόδιση της κίνησης, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων ή άλλες πράξεις σωματικής επιβολής.
Μπορεί να περιλαμβάνει προσβολές, κοροϊδίες, απειλές, υποτιμητικά σχόλια, παρατσούκλια ή επαναλαμβανόμενη λεκτική επίθεση.
Εκδηλώνεται μέσα από αποκλεισμό από παρέες και δραστηριότητες, διάδοση φημών, χειραγώγηση των κοινωνικών σχέσεων ή προσπάθεια απομόνωσης ενός παιδιού.
Περιλαμβάνει εκφοβισμό, ταπείνωση, απειλητικές χειρονομίες, έλεγχο, εκβιασμό ή συστηματική πρόκληση φόβου και ανασφάλειας.
Το cyberbullying μπορεί να περιλαμβάνει προσβλητικά μηνύματα, απειλές, δημοσίευση προσωπικού υλικού, ψεύτικα προφίλ, αποκλεισμό από διαδικτυακές ομάδες ή διάδοση περιεχομένου χωρίς συναίνεση.
Μπορεί να συνδέεται με την εμφάνιση, την καταγωγή, τη γλώσσα, μια αναπηρία, τις μαθησιακές δυσκολίες, τις πεποιθήσεις ή οποιοδήποτε χαρακτηριστικό χρησιμοποιείται ως αφορμή για στοχοποίηση.
Ποιοι εμπλέκονται σε ένα περιστατικό bullying;
Ο σχολικός εκφοβισμός δεν αφορά μόνο το παιδί που δέχεται την επίθεση και το παιδί που την εκδηλώνει. Σημαντικό ρόλο έχουν και οι μαθητές που παρακολουθούν το περιστατικό, το ενθαρρύνουν, παραμένουν αμέτοχοι ή αποφασίζουν να ζητήσουν βοήθεια.
Μπορεί να αισθάνεται φόβο, ντροπή, ενοχή ή αδυναμία. Συχνά δυσκολεύεται να μιλήσει, επειδή ανησυχεί ότι η κατάσταση θα χειροτερέψει ή ότι δεν θα το πιστέψουν.
Χρειάζεται σαφή όρια, ανάληψη ευθύνης και παιδαγωγική υποστήριξη. Η συμπεριφορά πρέπει να σταματήσει χωρίς το παιδί να στιγματιστεί ως προσωπικότητα.
Οι συμμαθητές που παρακολουθούν ένα περιστατικό μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την εξέλιξή του. Η αναζήτηση βοήθειας από έναν ενήλικα αποτελεί πράξη προστασίας και όχι προδοσία.
Εκπαιδευτικοί, διεύθυνση, γονείς και υπηρεσίες υποστήριξης χρειάζεται να συνεργάζονται, ώστε να αποκαθίσταται η ασφάλεια και να αποτρέπεται η επανάληψη.
Ποια σημάδια μπορεί να παρατηρήσουν οι γονείς;
Δεν υπάρχει ένα μοναδικό σημάδι που να αποδεικνύει ότι ένα παιδί δέχεται bullying. Οι γονείς χρειάζεται να παρατηρούν κυρίως ξαφνικές ή επίμονες αλλαγές στη συμπεριφορά, στη διάθεση και στη σχέση του παιδιού με το σχολείο.
Το παιδί μπορεί να εκφράζει έντονη δυσφορία πριν από το σχολείο, να ζητά συχνά να μείνει στο σπίτι ή να εμφανίζει επαναλαμβανόμενους πόνους χωρίς σαφή αιτία.
Θλίψη, ευερεθιστότητα, ξεσπάσματα, φόβος, υπερβολικό άγχος ή ξαφνική απόσυρση μπορεί να συνδέονται με μια δύσκολη εμπειρία στο σχολικό περιβάλλον.
Το παιδί μπορεί να απομακρύνεται από φίλους, να σταματά δραστηριότητες που του άρεσαν ή να αποφεύγει συζητήσεις για τους συμμαθητές του.
Η δυσκολία συγκέντρωσης, η απώλεια ενδιαφέροντος και η επιδείνωση της επίδοσης μπορεί να αποτελούν ένδειξη ότι το παιδί βιώνει πίεση.
Συχνές απώλειες χρημάτων, βιβλίων, ρούχων ή προσωπικών αντικειμένων χρειάζεται να διερευνώνται με ήρεμο και μη επικριτικό τρόπο.
Έντονη αναστάτωση μετά τη χρήση κινητού, ξαφνικό κλείσιμο λογαριασμών ή φόβος απέναντι σε ειδοποιήσεις μπορεί να σχετίζονται με cyberbullying.
Ένα παιδί είναι πιθανότερο να μιλήσει όταν νιώθει ότι ο ενήλικας το ακούει χωρίς να το πιέζει, να το κατηγορεί ή να βιάζεται να δώσει λύσεις πριν κατανοήσει τι έχει συμβεί.
Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;
Η πρώτη αντίδραση του γονέα επηρεάζει σημαντικά το αν το παιδί θα αισθανθεί ασφάλεια και θα συνεχίσει να μοιράζεται όσα βιώνει. Είναι σημαντικό να παραμείνει ψύχραιμος, να ακούσει προσεκτικά και να δείξει στο παιδί ότι δεν ευθύνεται για αυτό που συμβαίνει.
Αφήστε το παιδί να περιγράψει το περιστατικό με τα δικά του λόγια. Αποφύγετε εκφράσεις που μπορεί να το κάνουν να νιώσει ότι υπερβάλλει ή ότι θα έπρεπε να είχε αντιδράσει διαφορετικά.
Εξηγήστε ότι έκανε σωστά που μίλησε και ότι η ευθύνη για την επιθετική συμπεριφορά δεν ανήκει στο ίδιο.
Σημειώστε ημερομηνίες, χώρους, εμπλεκόμενα πρόσωπα, περιγραφές και τυχόν διαθέσιμα στοιχεία, όπως μηνύματα ή στιγμιότυπα οθόνης.
Ζητήστε συνάντηση με τον υπεύθυνο εκπαιδευτικό ή τη διεύθυνση και παρουσιάστε με σαφήνεια όσα γνωρίζετε, ζητώντας συγκεκριμένη διερεύνηση και παρακολούθηση.
Ρωτήστε πώς θα προστατευτεί άμεσα το παιδί, ποιος θα παρακολουθεί την κατάσταση και πότε θα γίνει επανεκτίμηση της παρέμβασης.
Όταν το παιδί εμφανίζει έντονο άγχος, επίμονη θλίψη, απόσυρση ή σημαντικές αλλαγές στη λειτουργικότητά του, μπορεί να χρειάζεται υποστήριξη από κατάλληλο επαγγελματία.
Τι δεν βοηθά στην αντιμετώπιση;
Η φυσική ανάγκη του γονέα να προστατεύσει άμεσα το παιδί μπορεί να οδηγήσει σε αντιδράσεις που τελικά δυσκολεύουν τη διαχείριση του περιστατικού.
Φράσεις όπως «μη δίνεις σημασία» ή «παιδιά είναι» μπορεί να κάνουν το παιδί να αισθανθεί ότι δεν ακούγεται ή ότι πρέπει να αντιμετωπίσει μόνο του την κατάσταση.
Η συμβουλή να απαντήσει με βία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο κλιμάκωσης και να δυσκολέψει τη διερεύνηση από το σχολείο.
Η απευθείας σύγκρουση με το άλλο παιδί ή την οικογένειά του έξω από το σχολικό πλαίσιο μπορεί να επιβαρύνει την κατάσταση.
Το παιδί χρειάζεται χρόνο και αίσθημα ασφάλειας. Η έντονη ανάκριση μπορεί να το οδηγήσει σε μεγαλύτερη απόσυρση.
Τι μπορεί να κάνει ένας μαθητής που δέχεται bullying;
Ένα παιδί ή ένας έφηβος που βιώνει bullying δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσει μόνος του την κατάσταση. Η σιωπή συχνά επιτρέπει στο περιστατικό να συνεχίζεται, ενώ η επικοινωνία με έναν έμπιστο ενήλικα μπορεί να ενεργοποιήσει ουσιαστική προστασία.
Απευθύνσου σε γονέα, εκπαιδευτικό, διευθυντή, σχολικό ψυχολόγο ή άλλο πρόσωπο που εμπιστεύεσαι. Αν ο πρώτος ενήλικας δεν καταλάβει τη σοβαρότητα, μίλησε και σε άλλον.
Προσπάθησε να βρίσκεσαι κοντά σε φίλους ή σε σημεία του σχολείου όπου υπάρχουν εκπαιδευτικοί και άλλοι ενήλικες.
Σε περίπτωση διαδικτυακού εκφοβισμού, μην απαντάς επιθετικά. Κράτησε στιγμιότυπα οθόνης, μηνύματα, ημερομηνίες και άλλα στοιχεία.
Οι μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης μπορούν να υποβάλουν επώνυμη αναφορά μέσω της επίσημης πλατφόρμας stop-bullying.gov.gr.
Η αναφορά ενός περιστατικού δεν αποτελεί αδυναμία ούτε «κάρφωμα». Είναι ένας τρόπος να προστατεύσεις τον εαυτό σου ή έναν συμμαθητή σου και να βοηθήσεις ώστε να σταματήσει μια επιβλαβής συμπεριφορά.
Τι μπορεί να κάνει ένας μαθητής που είναι μάρτυρας;
Οι παρατηρητές έχουν σημαντική επιρροή στη δυναμική του bullying. Το γέλιο, η κοινοποίηση ενός βίντεο ή η σιωπηλή παρακολούθηση μπορεί να ενισχύσουν το παιδί που εκφοβίζει, ακόμη και όταν αυτό δεν είναι η πρόθεση.
Μη γελάς, μη χειροκροτείς, μη σχολιάζεις και μη διαδίδεις εικόνες, βίντεο ή μηνύματα που ταπεινώνουν έναν συμμαθητή.
Ένα απλό μήνυμα, η παρουσία δίπλα του ή η πρόσκληση να συμμετάσχει στην παρέα μπορεί να μειώσει το αίσθημα απομόνωσης.
Πες με σαφήνεια τι είδες ή τι γνωρίζεις σε έναν εκπαιδευτικό, γονέα ή άλλο έμπιστο ενήλικα.
Δεν χρειάζεται να επέμβεις σωματικά ή να αντιμετωπίσεις μόνος σου μια επικίνδυνη κατάσταση. Η αναζήτηση βοήθειας είναι η ασφαλέστερη επιλογή.
Τι γίνεται όταν ένα παιδί εκφοβίζει άλλους;
Η αντιμετώπιση δεν πρέπει να περιορίζεται στην τιμωρία. Η επιθετική συμπεριφορά χρειάζεται να σταματήσει άμεσα, αλλά παράλληλα πρέπει να διερευνηθούν οι λόγοι που την προκαλούν και να βοηθηθεί το παιδί να αναπτύξει ενσυναίσθηση, αυτοέλεγχο και διαφορετικούς τρόπους επίλυσης των συγκρούσεων.
Το παιδί χρειάζεται να κατανοήσει ότι η συμπεριφορά είναι απαράδεκτη, ότι έχει συνέπειες και ότι πρέπει να σταματήσει.
Η συζήτηση πρέπει να εστιάζει στις πράξεις και στις συνέπειές τους, χωρίς χαρακτηρισμούς που ταυτίζουν το παιδί συνολικά με τη συμπεριφορά.
Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί χρειάζεται να ακολουθήσουν κοινή γραμμή και να παρακολουθούν αν η συμπεριφορά επαναλαμβάνεται.
Το παιδί μπορεί να χρειάζεται βοήθεια στην έκφραση συναισθημάτων, στη διαχείριση θυμού, στην επίλυση συγκρούσεων και στην ανάπτυξη υγιών κοινωνικών σχέσεων.
Ποιος είναι ο ρόλος του σχολείου;
Η σχολική μονάδα έχει καθοριστικό ρόλο στη διερεύνηση, την προστασία των εμπλεκόμενων μαθητών και την αποτροπή νέων περιστατικών. Η διαχείριση χρειάζεται να γίνεται οργανωμένα, με εμπιστευτικότητα, παιδαγωγική προσέγγιση και σταθερή παρακολούθηση.
Οι εκπαιδευτικοί χρειάζεται να ακούν χωριστά τα εμπλεκόμενα παιδιά, να εξετάζουν τα διαθέσιμα στοιχεία και να αποφεύγουν βιαστικά συμπεράσματα.
Πρέπει να λαμβάνονται άμεσα μέτρα ώστε το παιδί να αισθάνεται ασφαλές στους χώρους, στις ώρες και στις δραστηριότητες όπου συνέβη το περιστατικό.
Η συνεργασία με τους γονείς ή κηδεμόνες βοηθά στη διαμόρφωση κοινής εικόνας και στην παρακολούθηση της κατάστασης.
Οι παρεμβάσεις μπορεί να αφορούν τα εμπλεκόμενα παιδιά, την τάξη ή ολόκληρη τη σχολική κοινότητα, ανάλογα με τη φύση του περιστατικού.
Η αντιμετώπιση δεν ολοκληρώνεται με μία συζήτηση. Χρειάζεται επανέλεγχος ώστε να διαπιστώνεται ότι η συμπεριφορά έχει σταματήσει.
Σε σύνθετες ή σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί συνεργασία με αρμόδιες εκπαιδευτικές, κοινωνικές ή άλλες υποστηρικτικές υπηρεσίες.
Τι είναι το stop-bullying.gov.gr;
Το stop-bullying.gov.gr είναι η επίσημη πλατφόρμα ενημέρωσης και αναφοράς περιστατικών ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού. Περιλαμβάνει ενημερωτικό υλικό για μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, οδηγίες αντιμετώπισης, θεσμικό πλαίσιο, εκπαιδευτικά εργαλεία, γραμμές υποστήριξης και πρόσβαση στη διαδικασία υποβολής αναφοράς.
Η πλατφόρμα οργανώνει το περιεχόμενό της γύρω από τρεις βασικές ανάγκες: την ενημέρωση για το bullying, την αντιμετώπιση ενός περιστατικού και την αναζήτηση βοήθειας.
Παρέχονται πληροφορίες για το τι είναι ο εκφοβισμός, τι μπορεί να κάνει ένα παιδί που τον βιώνει, πώς μπορεί να αντιδράσει ένας μάρτυρας και πού μπορεί να ζητηθεί βοήθεια.
Υπάρχουν οδηγοί για την αναγνώριση πιθανών ενδείξεων, τη στήριξη ενός παιδιού και τη διαχείριση διαφορετικών ρόλων σε ένα περιστατικό.
Η πλατφόρμα διαθέτει θεσμικό και εκπαιδευτικό υλικό, εργαλεία, προγράμματα και πρόσβαση σε πλατφόρμα επιμόρφωσης.
Παρέχεται ηλεκτρονική διαδικασία επώνυμης αναφοράς για μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και για γονείς ή κηδεμόνες μαθητών.
Ποιος μπορεί να κάνει αναφορά;
Η πλατφόρμα προβλέπει διαφορετικό τρόπο πρόσβασης ανάλογα με το αν η αναφορά υποβάλλεται από μαθητή ή από γονέα ή κηδεμόνα.
Μαθητές και μαθήτριες Γυμνασίου και Λυκείου μπορούν να υποβάλουν επώνυμη αναφορά για περιστατικό που συνέβη στο σχολείο τους, χρησιμοποιώντας τους προσωπικούς κωδικούς τους στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο.
Γονείς ή πρόσωπα που ασκούν την επιμέλεια μαθητή μπορούν να υποβάλουν επώνυμη αναφορά μέσω σύνδεσης με τους προσωπικούς τους κωδικούς Taxisnet.
Οι μαθητές του Δημοτικού δεν υποβάλλουν οι ίδιοι επώνυμη αναφορά. Η αναφορά μπορεί να γίνει από τον γονέα ή τον κηδεμόνα τους.
Η πλατφόρμα αφορά επώνυμες αναφορές. Τα στοιχεία ταυτοποίησης και επικοινωνίας καθίστανται διαθέσιμα στη σχολική μονάδα που αφορά το περιστατικό.
Η ηλεκτρονική αναφορά δεν αντικαθιστά την άμεση επικοινωνία με το σχολείο ή τις αρμόδιες αρχές όταν υπάρχει επείγουσα ανάγκη, άμεσος κίνδυνος ή σοβαρό περιστατικό βίας.
Πώς γίνεται η αναφορά μέσω του stop-bullying.gov.gr;
Η διαδικασία πραγματοποιείται ηλεκτρονικά μέσα από την επίσημη πλατφόρμα. Ο χρήστης ταυτοποιείται, συμπληρώνει τη σχετική φόρμα και περιγράφει το περιστατικό.
Ο γονέας συνδέεται με κωδικούς Taxisnet, ενώ ο μαθητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης χρησιμοποιεί τους κωδικούς του στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο.
Η πλατφόρμα ανακτά τα βασικά στοιχεία του χρήστη από την αντίστοιχη υπηρεσία ταυτοποίησης και δημιουργεί τον προσωπικό λογαριασμό του.
Η αναφορά συνδέεται με τη σχολική μονάδα στην οποία αφορά το περιστατικό.
Ο χρήστης απαντά σε ερωτήσεις και περιγράφει το περιστατικό με όσο το δυνατόν πιο σαφή και συγκεκριμένο τρόπο.
Μπορούν να επισυναφθούν αρχεία ή άλλα διαθέσιμα στοιχεία που βοηθούν στη διερεύνηση, εφόσον σχετίζονται με το περιστατικό.
Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, η αναφορά καταχωρίζεται και λαμβάνει μοναδικό αριθμό υποβολής.
Η επίσημη διαδικασία αναφοράς είναι διαθέσιμη εδώ: Αναφορά περιστατικού μέσω του stop-bullying.gov.gr .
Τι πληροφορίες είναι χρήσιμο να περιλαμβάνει η αναφορά;
Η περιγραφή χρειάζεται να είναι όσο γίνεται πιο σαφής, χωρίς υπερβολές αλλά και χωρίς να αποκρύπτονται σημαντικές λεπτομέρειες.
Μια συγκεκριμένη περιγραφή των λόγων, των πράξεων ή των μηνυμάτων που συνδέονται με το περιστατικό.
Η ημερομηνία, η ώρα και ο χώρος όπου συνέβη ή επαναλήφθηκε το περιστατικό.
Τα πρόσωπα που συμμετείχαν, καθώς και τυχόν μαθητές ή ενήλικες που ήταν παρόντες.
Αν πρόκειται για επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά, είναι χρήσιμο να καταγραφεί η συχνότητα και η διάρκεια.
Αν έχει προηγηθεί ενημέρωση εκπαιδευτικού, συνάντηση με τη διεύθυνση ή άλλη παρέμβαση, μπορεί να αναφερθεί συνοπτικά.
Μηνύματα, φωτογραφίες, στιγμιότυπα οθόνης ή άλλα σχετικά αρχεία μπορούν να βοηθήσουν, ιδιαίτερα σε περιστατικά cyberbullying.
Τι γίνεται μετά την υποβολή;
Με την υποβολή μιας νέας αναφοράς ενημερώνεται η αντίστοιχη σχολική μονάδα, οι υπεύθυνοι χειρισμού αναφορών στο σχολείο και τα μέλη της αρμόδιας τετραμελούς ομάδας δράσης της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης.
Οι αρμόδιοι εξετάζουν το περιστατικό, καταγράφουν τις ενέργειες διαχείρισης και μπορούν να προχωρήσουν σε παιδαγωγικές παρεμβάσεις, συνεργασία με την οικογένεια και άλλα μέτρα ανάλογα με τη φύση και τη σοβαρότητα της υπόθεσης.
Το σχολείο λαμβάνει ενημέρωση για τη νέα αναφορά και ενεργοποιούνται οι υπεύθυνοι που έχουν οριστεί για τη διαχείρισή της.
Η αρμόδια τετραμελής ομάδα δράσης της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης ενημερώνεται επίσης μέσω της πλατφόρμας.
Εξετάζονται οι πληροφορίες της αναφοράς και καταγράφονται οι ενέργειες που πραγματοποιούνται από το σχολείο ή την ομάδα δράσης.
Ο χρήστης μπορεί να λαμβάνει ενημέρωση όταν καταχωρίζεται σχετική παιδαγωγική παρέμβαση ή όταν κοινοποιείται αρχείο μέσα από το σύστημα.
Η ουσιαστική αντιμετώπιση απαιτεί διερεύνηση, συνεργασία με το σχολείο και παρακολούθηση της κατάστασης, ώστε να διαπιστωθεί ότι το παιδί είναι ασφαλές και ότι η συμπεριφορά δεν επαναλαμβάνεται.
Πότε χρειάζεται άμεση βοήθεια;
Ορισμένες καταστάσεις δεν πρέπει να περιμένουν την ολοκλήρωση μιας ηλεκτρονικής διαδικασίας. Όταν υπάρχει άμεσος κίνδυνος, σοβαρή σωματική βία, απειλή, εκβιασμός, σεξουαλική παρενόχληση, διαρροή προσωπικού υλικού ή έντονη ψυχική επιβάρυνση, χρειάζεται άμεση επικοινωνία με το σχολείο και τις κατά περίπτωση αρμόδιες υπηρεσίες.
Η επίσημη πλατφόρμα διαθέτει ενημερωμένη σελίδα με τηλεφωνικές γραμμές υποστήριξης για μαθητές, γονείς, κηδεμόνες και εκπαιδευτικούς.
Οι διαθέσιμες γραμμές υποστήριξης βρίσκονται εδώ: Γραμμές υποστήριξης για περιστατικά σχολικής βίας και εκφοβισμού .
Μύθοι και αλήθειες για το bullying
Ένα πείραγμα παύει να είναι αθώο όταν προκαλεί φόβο, ταπείνωση ή πόνο και συνεχίζεται παρά τη δυσφορία του άλλου παιδιού.
Η υποστήριξη των ενηλίκων είναι συχνά απαραίτητη, ιδιαίτερα όταν υπάρχει επανάληψη, φόβος ή ανισορροπία δύναμης.
Ο λεκτικός, κοινωνικός, ψυχολογικός και διαδικτυακός εκφοβισμός μπορεί να προκαλέσει εξίσου σοβαρή επιβάρυνση.
Η σιωπή μπορεί να επιτρέψει τη συνέχιση της συμπεριφοράς. Η σωστά οργανωμένη παρέμβαση στοχεύει στην προστασία του παιδιού και στη διακοπή του περιστατικού.
Η συμπεριφορά πρέπει να σταματήσει και να υπάρχουν συνέπειες, αλλά το παιδί χρειάζεται επίσης παιδαγωγική καθοδήγηση και υποστήριξη.
Η διαδικτυακή επίθεση μπορεί να ακολουθεί το παιδί όλο το εικοσιτετράωρο και να επηρεάζει άμεσα τη σχολική και κοινωνική του ζωή.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι κάθε καβγάς μεταξύ μαθητών σχολικός εκφοβισμός;
Όχι. Ένας καβγάς ή μια μεμονωμένη διαφωνία δεν αποτελούν απαραίτητα bullying. Συνήθως εξετάζονται η επανάληψη, η πρόθεση πρόκλησης βλάβης και η ανισορροπία δύναμης. Ωστόσο, κάθε σοβαρό περιστατικό βίας πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα.
Μπορεί ένας μαθητής Δημοτικού να κάνει μόνος του αναφορά;
Όχι. Σύμφωνα με την επίσημη πλατφόρμα, δικαίωμα προσωπικής υποβολής επώνυμης αναφοράς έχουν οι μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Για μαθητές Πρωτοβάθμιας, η αναφορά γίνεται από τον γονέα ή τον κηδεμόνα.
Πώς συνδέεται ένας μαθητής στην πλατφόρμα;
Ο μαθητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης συνδέεται με τους προσωπικούς κωδικούς που διαθέτει στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο.
Πώς συνδέεται ένας γονέας ή κηδεμόνας;
Ο γονέας ή ο ασκών την επιμέλεια συνδέεται με τους προσωπικούς κωδικούς Taxisnet.
Η αναφορά είναι ανώνυμη;
Όχι. Η διαδικασία αφορά επώνυμες αναφορές και τα βασικά στοιχεία του υποβάλλοντος καθίστανται διαθέσιμα στη σχολική μονάδα που αφορά η αναφορά.
Μπορούν να επισυναφθούν αρχεία;
Ναι. Η πλατφόρμα προβλέπει την καταχώριση επισυναπτόμενων αρχείων που σχετίζονται με το περιστατικό.
Πρέπει να μιλήσω πρώτα στο σχολείο;
Η άμεση επικοινωνία με το σχολείο είναι συνήθως σημαντικό βήμα. Η ηλεκτρονική αναφορά μπορεί να χρησιμοποιηθεί παράλληλα ή όταν ο γονέας ή ο μαθητής θεωρεί ότι χρειάζεται επίσημη καταγραφή και ενεργοποίηση της διαδικασίας.
Τι γίνεται αν το bullying συμβαίνει στο διαδίκτυο;
Κρατήστε στιγμιότυπα οθόνης, μηνύματα και άλλα διαθέσιμα στοιχεία. Ενημερώστε το σχολείο όταν το περιστατικό αφορά μαθητές της ίδιας σχολικής κοινότητας ή επηρεάζει τη σχολική ζωή. Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρειάζεται και επικοινωνία με αρμόδιες υπηρεσίες.
Τι πρέπει να κάνει ένας μαθητής που βλέπει bullying;
Να μην ενθαρρύνει το περιστατικό, να στηρίξει με ασφαλή τρόπο το παιδί που δέχεται την επίθεση και να ενημερώσει έναν έμπιστο ενήλικα.
Πού υπάρχουν επίσημες γραμμές βοήθειας;
Η πλατφόρμα stop-bullying.gov.gr διατηρεί ειδική σελίδα με τηλεφωνικές γραμμές και φορείς υποστήριξης για παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς.
Πού θα βρεις επίσημη ενημέρωση και υποστήριξη;
Για ενημέρωση σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό, τη διαδικασία αναφοράς, το θεσμικό πλαίσιο, το εκπαιδευτικό υλικό και τις διαθέσιμες γραμμές βοήθειας, μπορείς να επισκεφθείς την επίσημη πλατφόρμα:
Για απευθείας υποβολή αναφοράς: Αναφορά περιστατικού ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού .
Για τις συχνές ερωτήσεις σχετικά με την υποβολή και τη διαχείριση των αναφορών: Συχνές ερωτήσεις του stop-bullying.gov.gr .
Το άρθρο βασίζεται σε πληροφορίες που δημοσιεύονται στην επίσημη πλατφόρμα stop-bullying.gov.gr, καθώς και σε διαθέσιμο υλικό του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και διεθνών οργανισμών, όπως η UNESCO και η UNICEF. Το περιεχόμενο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά τις οδηγίες των αρμόδιων αρχών ή την υποστήριξη εξειδικευμένων επαγγελματιών. Για τις πιο πρόσφατες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία αναφοράς, το θεσμικό πλαίσιο και το διαθέσιμο υποστηρικτικό υλικό, συμβουλευτείτε πάντοτε τις επίσημες πηγές.
Σχετικές επιλογές σπουδών και καριέρας
Δείτε επαγγελματικές διαδρομές και εκπαιδευτικούς φορείς που σχετίζονται με το θέμα του άρθρου, για να συνεχίσετε πιο στοχευμένα την αναζήτησή σας.
